Workshop mini bolussen 8 mrt 2026

Wat een kunstzinnige zakken werden er versierd afgelopen zondag tijdens een workshop mini bolussen bakken!
Een gezellige familie met aanhang en Zeeuwse roots kwamen vanuit hun weekendverblijf in Domburg naar ons.
Zodra de bolusjes in de oven gaan zeg ik vaak:” En nu mag je je zak versieren!”.
En daar wordt vaak heel grappig op gereageerd. Zo ook deze keer. En ook wordt er vaak genoten en is het vrij rustig tijdens het versieren omdat iedereen daar toch wel heel erg in op gaat.
Zo ook deze keer!
Genieten!

Workshop mini bolussen bakken 7 mrt

Vanmiddag een familie met 3 dames en 3 heren.
“Wie heeft de mooiste gebakken”, werd er gevraagd.
“Het gaat om het innerlijk” was mijn verstandige antwoord!
Ik heb soms mijn momenten!
Bij het weggaan werd ik gegroet en de tekst “we hebben een hele leuke middag gehad!”
En dat krijg ik gelukkig heel erg vaak te horen, zoooo leuk!!

Workshop mini bolussen 15 feb middag

Vanmiddag een verrassingsworkshop mini bolussen.
Vijf Zeeuwse dames, vriendinnen sinds de middelbare school, samen een weekendje weg in Wolphaartsdijk.
Drie niet-Zeeuwse heren hadden in het geheim deze workshop voor hen geregeld.

Hier word ik gewoon heel blij van, zo leuk om te doen!🙌

Kinderfeestje figuurzagen 13 feb

Jonathan kwam zijn kinderfeestje vieren.
Ze maakten enorme gave vormen tijdens het figuurzagen waar ze voor kozen.
Wat een gave stukken zitten er tussen he!!
Zo gaaf te zien hoe het ontstaat. De ijsvogel zoals hierboven was eerst de bedoeling om de vleugels gladder te laten, het leek hem te moeilijk, die stukjes eruit te zagen.
Eenmaal bezig zei het joch: ” ik ga toch die stukjes er tussenuit zagen”!
En wat was hik trots toen het eenmaal gedaan was! En daarna verven. Echt zo leuk!!!

Nichten en neven bakken mini bolusjes 7 feb

Daar sta je dan, tussen je broers in. Hoe fijn.
Een groep nichten en neven die elkaar al veel te lang niet had gezien.
Door een berichtje in een radioprogramma ontstond ineens dat idee: zullen we weer eens samenkomen?
En zo zit je daar.
Lekker tussen je broers in.
Gesprekken over opa en oma, herinneringen die vanzelf boven komen drijven.
En ergens tussen die gesprekken door dat  gevoel van thuiskomen.
Lachen, herkennen, niets hoeven uitleggen.
Als laatste nog een groepsfoto en vooral de hoop dat dit een begin is van vaker.