Een zelf gefiguurzaagde kameel, hoe gaaf!!
Johanan kwam zijn kinderfeestje vieren.
Wat heb ik weer genoten van uitspraken van ze, hun creaties en de fijne dynamiek tijdens het feestje.
Ja, jongens feestjes zijn heel anders dan meisjesfeestjes!
Voordat het feestje begonnen was er al een jongetje met zijn zusje en moeder.. Hij kwam uit een ander dorp dan de andere kinderen dus de moeder had hem al gebracht en wachten op de andere kinderen.
“Waar komen de anderen vandaan”, vroeg ik aan de moeder, die wachtte tot de anderen kwamen en nieuwsgierig rond keek in de feestschuur voor inspiratie voor een van haar kinderen.
“Krabbendijke”, antwoordde ze. En niet veel later kwamen ze aan. Vol rumoer en bravoure.
We gingen direct naar de dieren kijken en begonnen bij de papegaaien. Ik gaf de ara’s, zo heten ze eigenlijk, een pinda.
De kids waren onder de indruk van hun bek.
“Kan er een cobra 8 in?” was de vraag.
Eh… geen idee joh. Hoe groot is dat?
Een kind demonstreert met zijn vingers, de rest knikt instemmend.
Ik keek naar die papegaai en dacht écht nog aan een slang.
“Dat denk ik niet hoor,” zei ik geruststellend.
Pas toen viel het kwartje.
Geen slang.
Vuurwerk.
“Jullie komen zeker uit Krabbendijke?” vroeg ik.
Grote ogen.
“Hoe weet jij dat nou?”
Sommige dorpen hebben zo hun reputatie.
Daarna gingen we lekker de schuur in om te zingen, keihard met instrumenten, eten drinken en te figuurzagen. En wat maakten ze prachtige dingen! Nope, geen Cobra 8!殺
